Rojbaþ Roza
- Rojbaþ
- Beyanî
be xêr
- Ez û
tu
- Bi
çivik-firê
- Sê
hezar kîlometre ji hevûdû dûr
- Lê,
bi giyanî
- Ji
canê hev ji hev re nêziktir in.
- Dengê
min nagihîje te, dizanim
- Di vê
berdestî sibê
- Di
xewka þîrîn
- Pêjnê
- Hilîne
- Ku
bibêjime:
- Di
xewnê de rojbaþ
- Di
xeyalê de beyanî be xêr.
- Bi
nermî çavên xwe veke
- Tevzî
li ser tavzîyê bi þîranî
- Belav
ke li canê xwe
- Û bi
giranî
- Bi
bîr bîne ku
- Ev
herikîna pêlên pêjnîn
- Di ser
bej û derya de
- Bi
milmilîn
- Bi
axîn
- Derketiye.
- Ev ne
nonûçe ye, metirse
- Ev
ragihîn
- Ev
dazanîn e, ji dilê min ve
- Dilê
min
- Kaniya
agir
- Dilê
min
- Kevanê
evîn.
- Xarîta
dinyayê veke li ber xwe
- Li
hêla bakurîn binihêre
- Tê
bibînî
- Bejekî
- Ku
mîna nikulekî kêrr
- Serejêrî
atlantîkê biye
- Serî,
- Ji
derya qeþemê gewr
- Û
dilê wê
- Ji
bêriya rojê dixewire
- A...
- ha!
- Li wir
e,
- Hêlîna
tenyayiya dilê min.
- Gul li
þaxê
- Kulîlk
di guliyê xwe de geþtir e.
- Ku ji
avê derkeve
- Masî
- Dimire
- Rast
e,
- Meriv
meriv gotiye
- Masî
jî masî...
- Em,
- Ne
masî ne, ne gul in, ne kulîlk
- - Bi
çavek xwas
- Gava
lê bê nihêrtin-
- Lê em
jî
- Ji
hêlîna xwe ya çande-civakî
- Ku
dûrkevin
- Ji wan
gelek
- Ne
teveltirin.
- Ez,
- Ne
þaxa hewrê
- Ne
þiva mêwê me
- Ku
bêreh hêþîn bibim ji nû ve
- Ji nû
ve reh berdim di axê de.
- Tu
wisa
- Bi
çavekî xwas
- Bi
mantiqekî rût
- Li
sinê min menihêre.
- Heriya
min,
- Di
teþta çandekî mêjûyî de
- Bi
hezar salan
- Hatiye
hevîrkirin
- Û ez
hatime patin
- Di
hêtûna
- Netewebûyîna
- Gelekî
- Kevintirîn
- Û ez
- Ji
Zerduþt pîrtir
- Ji
sedsaleya xwe
- Hêþîntirîn.
- Biyanîtî
dijwar e, Roza
- Biyanîtî,
- Kabûsekî
har e, di ser sînga meriv de
- Û
tenyayî
- Mîna
dilopekî xwas
- Li
Okyanûsa Mezin
- Bi
serê xwe:
- Bê
windabûn,
- Bê
fetisîn
- Jiyîn...
- Ey
tîhna di nav pêlên xwînê de!
- Meqerime
- Meqerise
- Raneweste
weþekî
- Bifûre
- Bikele
- Meawiqînê
gera xwe
- Haya
te
- Ji te
- Hebe.
- Bo
welatê xwe, ji welat dûr im
- Bo
welatê xwe cêlî û tenya
- Bo
welatê xwe,
- Li van
deveran tengezar im.
- Ey
olana heyvê
- Ku
niha
- Leylana
wê li Diclê
- Li
Firatê diîse
- An
mîna keçperiyek dileyize
- Li ser
deryaça Wanê
- Û ey
kevirên reþî Amedê
- Ku
niha
- Li ber
tava wê dibirise:
- Hûn
nizanin ku dilê min
- Çawa
bi we ve ye,
- Bi
bêriya we çawa davêje
- Çawa
dimerise
- Ji
weþê carek.
- Rozayê!
- Xweþkokê
- Þîrînê
- Hiþazayê
- Li
pêþ vêna min ronahî
- Di
þêna min de, serketina li xwezayê
- Lê,
- Bûka
yekþevîn
- Ku
tevî zavê ranezayê:
- Ramîse
ji ber min ve
- Bi
çavên xwe î kesk î belek
- Stêrkên
me
- Yek bi
yek
- Û
derkeve pêrgîna Rojê
- Bi
sariya sibê
- Bibêje:
- -
"Ey dostê min î rabirdû
- Mefera
pêþbîra me!
- Tê
kengê bibiþirî ji me re?
- Kengê
bi me re
- Derkevî
serketinê?"
- Roza!
- Dilmiza,
evîna min
- Xweþî
þahî bo te
- Rojbaþ
- Beyanî
be xêr.
© Rojen
Barnas
Ji Heyv li Esmanê Diyarbekirê, Invandrarförlaget, Borås,
1983, r. 47-58 |