Kasrı Şirin'le söyleşi

Artık çocuklar da biliyor petrolün hesabını

Buğdayın ve türkülerin

Ey Kasrı Şirin

 

Sağalıyor en eski yaralar

Birlikte napalm yanığıyla

 

Bir kuş iletiyor örneğin

Erivan`dan Senendej`e Zaxo`ya Van`a

İnce titreşimlerle kanadında

O saydam sesini Aram`ın

 

Sesin dokunuşu bir başka sese

Nasıl da söküyor hüznü içimizden

 

Harran`ın çözülen sarısını

Serpmişler Urartu maviliğine

Ortası öyle yeşil -tıpkı Mezopotamya-

Kanı anımsatan o tarih bilinciyle

Kırmızının başatığı boşuna değil

Yerlere serili şu Zilan kiliminde

 

Düğümler birleşince tarih oluyor

Ortasında çizilmiş yanlış haritaların

 

Karac'dağ duldasına sığınmış üsleriyle

Gözetleme aygıtları uzay boşluklarında

Antenleri radarları ışıldakları

Ayışıksız bir gecede köy evlerinde

Duymuyor konuşulanları

 

Aşktan ve acıdan da açılıyor olsa

Gelip toprağa dayanıyor söz ille toprağa

 

Helikopter gürültüsü jet uğultusu

Islatıyor bebelerin kundaklarını

Büyüyünce ama beter öğreniyorlar

Hayatı sevgiyi bir de silahı

Kavramaya başlıyorlar çünkü ıslattıkları

Eleklenip altlarına serilen

O yüzyıllar sömürgesi toprağı

 

Umudu koydu mu en haklı yere

Artık kadim bir türküyle ışır ortalık

 

Ara yerde ayrılığın toprağı

Bekliyor nadasta dingin duyarlığıyla

İnceden duyarak kasıklarında

Bir pulluk demirinin dokunuşunu

 

Çocuklar bildi mi petrolün hesabını

Buğdayın ve türkülerin

Bozulur pusular ey Kasrı Şirin

Umarı tükenir tel örgülerin

© Nedim Dağdeviren

Amedim Amed, Mezopotamya Yayınları, Huddinge, 1989, s. 31-34